رزرو هتل در مشهد

 

  • تاریخ انتشار: سه شنبه ۰۹ شهریور ۱۳۹۵ ساعت ۱۷:۲۷ | کد خبر : 42894
  • وزیر جنگ پیشین رژیم غاصب صهیونیستی مرد

    «بنیامین فواد بن الیعاذر»، ژنرال سابق ارتش اسراییل و رهبر پیشین حزب کارگر این رژیم، روز یکشنبه در ۸۰ سالگی بعد از هفته ها دست و پنجه نرم کردن با بیماری های مختلف مرد.

     

    الیعاذر که برای درمان در بیمارستانی در تل آویو بستری بود، به علت سکته قلبی و بروز مشکل در روند دیالیز جان سپرد. او در اواخر عمر به دلیل از کار افتادن هر دو کلیه در صف پیوند عضو قرار داشت.

    بنیامین بن الیعاذر، در سال ۲۰۰۱ به عنوان رهبر حزب کارگر، از احزاب اصلی رژیم صهیونیستی انتخاب شد و تا ۲۰۰۲ در این سمت بود.

     

    او در ۱۹۳۶ در بصره عراق از پدری به نام صالح و مادری به نام فرحا به دنیا آمد و جزو اولین یهودیان «میزراحی» (مشرقی) بود که در این رژیم به مدارج بالا رسید. یهودیان میزراحی در سرزمین های اشغالی به آن دسته از یهودیانی گفته می شود که اصالت آن‌ها به کشورهای غرب آسیا می‌رسد. او که علاوه بر عبری به زبان عربی هم تسلط کامل داشت، اولین وزیر اسراییلی بود که در ۱۹۹۴ با یاسر عرفات، رهبر سازمان آزادیبخش فلسطین دیدار کرد. وی همچنین به داشتن روابط دوستانه با بعضی از رهبران جهان عرب، از جمله حسنی مبارک، دیکتاتور سابق مصر، شهرت داشت.

     

    سوابق طولانی او در نظامی‌گری و سیاست رژیم صهیونیستی (۳۰ سال نمایندگی کنست) در اواخر عمر، تحت الشعاع اتهامات سنگین دریافت رشوه قرار گرفت. جریان رسیدگی قضایی به اتهامات او تنها به دلیل وخامت اوضاع جسمی او متوقف شد.

     

    در دسامبر ۲۰۱۴، زمانی که او نامزد رقابت بر سر ریاست جمهوری این رژیم بود، ۳ روز مانده به انتخابات، از سوی دادستان های پرونده فساد مالی مجبور به کناره گیری از این رقابت و بعدتر از کنست و کلا زندگی سیاسی شد.

    پیش از بدنام شدنش برای فساد مالی، او را در رژیم اسراییل به عنوان یک فرمانده و طراح نظامی برجسته می شناختند. او در دوره انتفاضه دوم مردم فلسطین (۲۰۰۳-۲۰۰۱) وزیر جنگ اسراییل بود. او را طراح عملیات «سپر دفاعی» علیه مبارزان فلسطینی می دانند.

     

    در کنار شیمون پرز

    در ۲۰۰۹، الیعاذر از حامیان پیوستن حزب کارگر به دولت جدید بنیامین نتانیاهو بود، به این شرط که وزارت دفاع از آن رهبر وقت حزب کارگر، ایهود باراک، باشد. او از این ائتلاف به دنبال احیای مذاکرات سازش با فلسطینی ها بود. بن الیعاذر که در سال ۲۰۱۰ از حصول این نتیجه مستاصل شده بود، هشدار داد که بدون مذاکرات سازش با فلسطینی ها، اسراییل به زودی شاهد حمایت جهانی از فلسطینی ها خواهد بود. او اصرار داشت که گفتگوها با دولت محمود عباس ادامه یابد، حتی اگر به معنای توقف موقت شهرک سازی ها باشد.

     

    از چپ: بن الیعاذر، موشه یعالون، آریل شارون

    یک سال بعد، وقتی ایهود باراک برای تشکیل یک حزب جدید از حزب کارگر رفت، بن الیعاذر به عنوان رهبر موقت حزب برگزیده شد. او بلافاصله حزب را از ائتلاف با نتانیاهو خارج کرد و در توضیح این خروج به رسانه ها گفت: ” تنها انگیزه من (از ائتلاف) روند صلح بود. به نظرم مساله صلح با فلسطینی ها برای دولت اسراییل حیاتی است.”

    این ژنرال کهنه کار رژیم اسراییل در سال ۲۰۱۳ به روزنامه امریکایی لس‌ انجلس تایمز گفت که جناح راست اسراییل نتوانسته فلسطینی ها را به جدی بودن خود در روند رسیدن به سازش قانع کند، امری که به عقیده او تبعاتش دامن این رژیم را خواهد گرفت.

     

    الیعاذر متولد ۱۹۳۶ در عراق بود. در ۱۲ سالگی او، با تشکیل نکبت بار رژیم صهیونیستی (۱۹۴۸)، خشمی عمومی نسبت به اسراییل در جهان عرب ایجاد شد. او در ۲۰۱۱ در یک برنامه تلویزیونی تعریف کرد که مجبور شد بدون خانواده، به همراه گروهی دیگر از یهودیان عراق با پای پیاده راه ایران را در پیش بگیرد. او گفت که در طول سفر از همسفرانش بارها کتک خورد و حتی یک بار نزدیک بود در یک باتلاق غرق شود. قبل از این سفر، مادرش به او گفته بود که در تهران به سراغ عمه متمول خود برود. او نام خانوادگی و آدرس خانه این عمه را به فارسی به الیعاذر نوجوان یاد داده بود. الیعاذر در همان برنامه مدعی شد که وقتی در تهران با ذوق و شوق فراوان و به سختی آدرس خانه مجلل این خویشاوند خود را پیدا کرد، نه تنها او را تحویل نگرفتند، که در را محکم به رویش بستند.

     

    گویا این ماجرا تاثیری عمیق و ماندگار بر روان او گذاشت. آن طور که خودش تعریف کرد، در راه برگشت از خانه عمه اش به اردوگاه موقت پناهندگان در تهران، یکسره گریه می کرد، اما ناگهان گریه اش بند آمد:

    “….آن جا بود که فهمیدم ماجرا تمام شده است. فهمیدم که باید روی پای خودم بایستم. به خودم گفتم تو دیگر تنهایی…..ایران مرا پوست کلفت کرد. احساسات من نفوذناپذیر است و کسی نمی تواند به احساسات من آسیب بزند، مگر این که خودم بخواهم.”

     

    بنیامین فواد بن الیعاذر در ۱۹۵۰ به سرزمین های اشغالی مهاجرت کرد. در ۱۹۵۴ وارد ارتش رژیم صهیونیستی شد و به تیپ «گولانی» پیوست و به سرعت پیشرفت کرد. در جنگ کانال سوئز در ۱۹۵۶ شرکت کرد. او در جنگ ۶ روزه اعراب و اسراییل(۱۹۶۷) هم به عنوان فرمانده واحد شناسایی «سایرت شاکد»حضور داشت.

    از ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۰ در جریان نبردهای موسوم به «جنگ فرسایش» war of attrition بین مصر،اردن و سازمان آزادیبخش فلسطین از یک سو و رژیم صهیونیستی، بن الیعاذر تحت فرماندهی قصاب معروف اسراییلی، «آریل شارون» در ستاد فرماندهی جنوب، مسوول واحدهای کماندویی بود که در خاک اردن علیه نیروهای جنبش فتح عملیات می کردند. در جریان یکی از همین عملیات ها، بالگرد حامل او هدف تیراندازی مبارزان فلسطینی قرار گرفت و او از ناحیه پا مجروح شد.

     

    در اواسط دهه ۱۹۷۰، او جزو افسران ارشدی بود که تجاوز نظامی به لبنان در ۱۹۷۸ را طراحی کرد. او که مرتبا در لبنان حضور داشت، توانست نیروهای فالانژ(بازوی نظامی مارونی های مسیحی لبنان) را به عنوان اصلی ترین نیروی مزدور اسراییل در لبنان سازماندهی کند. فالانژها عامل کشتار معروف اردوگاه های فلسطینی «صبرا و شتیلا» در غرب بیروت در سپتامبر ۱۹۸۳ بودند که به دستور و نظارت شخص آریل شارون انجام گرفت. همچنین آن ها مسوول ربودن ۳ دیپلمات و یک خبرنگار ایرانی از جمله جاویدالاثر حاج احمد متوسلیان در بیروت بودند.

    بن الیعاذر در ۱۹۸۱ با درجه سرتیپی از ارتش رژیم صهیونیستی بازنشست شد. آخرین سمت او در ارتش، فرماندهی نیروهای اسراییلی در کرانه باختری بود. او سپس پای در عالم سیاست گذاشت و در ۱۹۸۴ برای اولین بار به عنوان نماینده پارلمان(کنست) انتخاب شد. روندی که تا زمان کنار رفتن اجباریش از سیاست در ۲۰۱۴ ادامه داشت. در حدود ۳۰ سال حضورش در کنست او در دولت های مختلف پست های وزارتی گوناگونی را به عهده داشت که به این شرح بودند:

    وزیر مسکن و ساخت و ساز ۱۹۹۲-۱۹۹۶

    معاون نخست وزیر ۲۰۰۱-۱۹۹۹

    وزیر ارتباطات ۲۰۰۱-۱۹۹۹

    وزیر مسکن و ساخت و ساز ۲۰۰۱-۲۰۰۰

    وزیر جنگ(در کابینه استادش آریل شارون) ۲۰۰۲-۲۰۰۱

    وزیر زیرساخت های ملی! ۲۰۰۵

    وزیر زیرساخت های ملی! ۲۰۰۹-۲۰۰۶

    وزیر صنعت، تجارت و کار۲۰۱۱-۲۰۰۹

    او در ۲۰۱۴ وارد رقابت انتخاباتی برای منصب ریاست جمهوری شد که به دلیل مطرح شدن اتهامات دریافت و پرداخت رشوه از عالم سیاست کناره گرفت. در ۲۰۱۵، دادستان وقت رژیم صهیونیستی، یهودا واینشتاین، علیه او و ۱۰ تن از همکارانش در دوران حضورش در دولت اعلام جرم کرد. او به ارتشاء به مبلغ نیم میلیون دلار متهم شد.

    در می ۲۰۱۶، دادستان های پرونده برای این که این سیاستمدار ۸۰ ساله به زندان نیفتد، به او پیشنهاد دادند که به جای حبس، مبلغ ۲٫۸۶ میلیون دلار جریمه بپردازد که به دلیل وخیم شدن وضعیت پزشکی او کلا قضیه به محاق رفت./فارس

    :: عضویت در سوپر گروه حامیان آیت الله رئیسی در تلگرام :: «کلیک کنید»

  • برچسب ها :
  •    نظر مخاطبان                                  نظرشما چیست؟               در انتظار تایید:0

    آخرین اخبار