• تاریخ انتشار: چهارشنبه ۱۴ مهر ۱۳۹۵ ساعت ۰۶:۴۰ | کد خبر : 48875
  • به گزارش وعده صادق روزنامه اصلاح طلب اعتماد نوشت: نخستین قرارداد توسعه چهار مخزن نفتی در میادین یاران، مارون و کوپال به ارزش ٢/٢ میلیارد دلار که دیروز بین شرکت ملی نفت و شرکت توسعه نفت و گاز پرشیا وابسته به گروه انرژی تدبیر زیر مجموعه ستاد اجرایی فرمان امام امضا شد، نخستین قراردادی است که با مدل IPC امضا می‌شود و همین امر به آن اهمیت دوچندان می‌دهد. هر چند که تمایل بسیاری بر این بود که قرارداد فوق با شرکتی که متعلق به بخش خصوصی واقعی است بسته می‌شد، اما می‌توان از زوایای دیگر نکات مثبت آن را نیز منعکس کرد.
    به نظر می‌رسد این شرکت مورد اعتماد قوه مجریه، مقننه و قضاییه است و با توجه به اینکه مدل قراردادی IPC مدلی جا افتاده نیست، طبیعی است که برای قراردادهای اول شرکت‌های ایرانی در اولویت قرار بگیرند. وزارت نفت برای آنکه بتواند مدل قراردادی جدید خود را به اجرا برساند، راه دشواری را طی کرد و توجه به مشکلات سه سال اخیر، به همگان یادآور می‌شود که چاره‌ای جز این نبود. IPC از آن‌جایی که هنوز در عمل مورد آزمون و خطا قرار نگرفته، پیش از آنکه در معامله با طرف خارجی آزموده شود، لازم است که شرکت‌های ایرانی آن را بیازمایند. هر چند که مفاد این مدل قراردادی طرف مقابل را مکلف می‌کند که برای ورود به ایران یا یک شرکت در کشور ثبت کنند یا با یک شرکت داخلی مشارکت کنند؛ ولیکن با توجه به وعده‌های جناب زنگنه در خصوص تقویت شرکت‌های داخلی و سهیم‌کردن آنها در معاملات بین‌المللی، گام نخست به هر شکلی برداشته شد. خوشبختانه وزیر نفت بدون نگاه جناحی با این مساله برخورد کرد که این امر می‌تواند به افزایش اتحاد در کشور منجر شود.
    این میان آینده‌ای که قراردادهای IPC برای کشور خواهد ساخت از اهمیت مهمی برخوردار است. یکی از مشکلاتی که صنعت نفت از گذشته با آن رو به‌رو است، تعریف غلطی بوده که از نفت، گاز و انرژی به‌طور کلی داده شده و آن را یک کالا مانند دیگر کالاها معرفی می‌کند. نفت یک کالا نیست، بلکه پدیدآورنده خدمات است و از این زاویه اگر به ماجرا نگریسته شود، متوجه خواهیم شد سرمایه‌گذار خارجی که به ایران می‌آید هیچ طلبی از کشور ما ندارد و هیچ شرکت و کشوری نمی‌تواند به خود اجازه دهد که خود را از ما طلبکار بداند. این نگرش اگر عوض نشود، حساسیت مساله قراردادهای نفتی دو چندان می‌شود و اگر مانند دولت گذشته این حوزه را مدیریت کنند، ممکن است فردای در ایران امروز یونان باشد. شرکای کشور باید بدانند که کالایی از ایران نمی‌خرند بلکه اگر تکنولوژی وارد کنند و راندمان نیروگاه‌های ایران افزایش پیدا کند به سود آنها هم می‌شود و در غیر این صورت باید محل دیگری را برای سرمایه‌‌گذاری پیدا کنند. در این صورت آینده قرارداد IPC برای کشور رونق و بهبودی خواهد بود. برای تغییر تعریف نفت و انرژی در سطح بین‌المللی تلاش‌هایی صورت گرفته که از جمله آن می‌توان به کارگاهی که هفته آینده در حاشیه نشست شورای جهانی انرژی و به همت سازمان همکاری اقتصادی اکو برگزار می‌شود، اشاره کرد. همچنین در ماه آینده در برلین و با همکاری وزارت نیروی ایران همایشی سازماندهی شده که به این بحث به شکل دیگری می‌پردازد. در جلسه برلین قرار است بحث تبدیل گاز به برق و سپس صادرات آن نیز مطرح شود. دشمنان ایران مانند عربستان سعودی از این موضوع ترس دارند؛ وگرنه صرف لغو تحریم‌ها علیه ایران برای آنها چنین هولناک نیست بلکه آن چیزی که هولناک است.

    استفاده از خلاقیت ایرانی برای افزایش سهم و درآمد کشور است و در این راستا اختلافات سیاسی ایران خوراکی برای این کشورها خواهد بود. من به عنوان یک دلسوز نظام، از دلواپسان خواهش می‌کنم که دست از رویه فعلی خود بردارند و دلسوز باشند، آن زمان شاید منافع شخصی مانند امروز تامین نشود، ولی منافع مردم و کشور می‌توان در اولویت قرار گیرد.

       نظر مخاطبان                                  نظرشما چیست؟               در انتظار تایید:0

  • برچسب ها :
  •  

    رزرو هتل در مشهد

     

    آخرین اخبار