• تاریخ انتشار: جمعه ۱۶ مهر ۱۳۹۵ ساعت ۰۴:۱۵ | کد خبر : 49118
  • عاشورا

    رییس سابق مرکز اسلامی هامبورگ گفت: اعتکاف، عزاداری، نذری، نماز جماعت، زیارت، جمکران، کربلا رفتن و پیاده روی اربعین بسیار شایسته و مهم هستند اما تا مادامی که پیوست نشانه های قطعی دینداری را با خود نداشته باشند فقط احتمال دینی بودن جامعه را نشان می دهند.

    به گزارش وعده صادق به نقل از ایسنا، آیت‌الله سیدعباس حسینی قائم‌مقامی در شب پنجم عزاداری سید و سالار شهیدان به تبیین معارف آن حضرت تحت عنوان “از اسلام نبوی تا اسلام اموی، ملاک ها و معیارها” پرداخت و افزود: شناخت انسان در معرض آفت خلط نشانه های احتمال برانگیز و نشانه هایی است که به صورت قطعی نشان دهنده وجود دینی بودن جامعه است.

    رییس آکادمی اسلامی آلمان ، افزود: هدف اصلی امام (ع) از قیام جلوگیری از فساد دین و اصلاح دین فاسد شده زمان بنی امیه بود اما برای رسیدن به این هدف نیازمند اتخاذ روش و استفاده از ابزار مناسب بود. اما حضرت راه کار رفع فساد و بازگشت به اصلاح را چه می دانند؟ و اساسا فساد در این چگونه به وجود می آید و عامل بروز فساد در دین چیست؟ پاسخ به این سوالات انسان را به درک درستی از هدف حضرت از قیام حسینی می رساند.

    وی با قرائت جمله معروف سیدالشهداء (ع) که هدف حضرت را از قیام مشخص می کند، گفت: وقتی حضرت می‌گوید «انما خرجت لطلب الاصلاح امت جدی و ارید و آمن به المعروف» در حقیقت روش خود را در جلوگیری از فساد و اعلام فساد در دین را بیان می کنند. ایشان تنها از روش امر به معروف و نهی از منکر استفاده می کنند.

    آیت‌الله حسینی قائم‌مقامی در تبیین معنای امر به معروف و نهی از منکر در سیره سیدالشهداء(ع)، گفت: امر به معروف و نهی از منکر پدیده و امری عقلایی است و صرفا از جنبه دینی اهمیت ندارد. در امر به معروف و نهی از منکر عامریت وجود ندارد بلکه اهمیت پدیده مورد تاکید قرار می گیرد. در امر به معروف و نهی از منکر اهمیت «معروف» و «پرهیز از منکر» خود را به نمایش می گذارد.

    رییس سابق مرکز اسلامی هامبورگ در تبیین معنای «امر»، گفت: هر مسئله مهم دارای اهمیت را «امر» می گویند. امر دارای ویژگی و اهمیت خاصی است. وقتی پدیده از جهت اهمیت به حد قطعیت برسد، امر می شود. به طور مثال در دارویی که توسط دکتر برای سلامتی بیمار تجویز می شود، بیمار به خوردن دارو امر می شود اما این امر به معنای دستور ندارد بلکه ضرورت خوردن دارو و بازیابی سلامتی را دلالت می کند.

    رییس آکادمی اسلامی آلمان امر به معروف را با دعوت به نیکی متفاوت دانست و خاطرنشان کرد: هر عمل خوبی که به دیگران آموزش داده شود، دعوت به خیر و نیکی است. مثل معلم مدرسه و استادکار ماهر که دانش آموزان و کارجویان را آموزش می دهند. فرق امر به معروف با دعوت به خیر در این است که دعوت به خیر دو حالت دارد، در حالت اول خیر از حالت عادی خارج می شود و برای جامعه تبدیل به هنجار می شود که در این صورت به معروف تبدیل می شود و این مسئله اهمیت ویژه خیر و نیکی را نشان می دهد.

    وی افزود: مثلا مسئله حاکمیت اراده مردم در امور اجتماعی و فرآیندهای سیاسی – اجتماعی، امر خیری است که به صورت معروف در آمده و در جهان شمولیت یافته است. حال اگر کسی درباره اهمیت مشارکت در سرنوشت سیاسی – اجتماعی جامعه ای را مورد تاکید قرار دهد مرتکب امر به معروف شده است، نهی از آن هم می شود نهی از منکر مثلا فرمان پلیس به عبور نکردن از چراغ قرمز یعنی امر به معروف و نهی از منکر که البته معطوف به قدرت انجام می شود.

    آیت‌الله حسینی قائم‌مقامی خلط بین مصادیق و مفاهیم را از بزرگترین اشتباهات در فهم مفاهیم قرآنی و دینی دانست و خاطرنشان کرد: در متون و روایت دینی خلط بین مصادیق و مفاهیم از اشتباهات بزرگی است که از فهم مفاهیم قرآنی و دینی استنباط می شود. متاسفانه در میان مفسران قرآن خلط بین مصادیق و مفاهیم رواج دارد.

    رییس سابق مرکز اسلامی هامبورگ با تبیین شیوه امام حسین(ع) در امر به معروف و نهی از منکر، گفت: اباعبدالله جلوگیری از فساد دین را تنها از راه بیان اهمیت و ضرورت این مسئله به مردم در قالب امر به معروف و نهی از منکر گوشزد کرد. به همین دلیل به گواهی ادله خاص و اصول محکمات اهل بیت(ع) اگر حضرت برای جامعه اهمیت فساد در دین را بیان می کرد در ظاهر قیام عاشورا اتفاق نمی افتاد اما هدایت الهی شامل حضرت شد.

    رییس آکادمی اسلامی آلمان در توضیح سخن خود، گفت: از مصادیق فساد در دین، تمسک به سنت جدای از قرآن و تمسک به قرآن بریده از عترت است. روایات اهل بیت باید به قرآن عرضه شود. امام حسین (ع) در چارچوب منظومه عقلایی عمل کرد و خداوند هدایتش کرد و امور را طوری مدیریت کرد تا حوادث عاشورا اتفاق افتاد و در تاریخ ماندگار شد. حضرت به وظیفه اش عمل کرد و فضل الهی شامل حالش شد و نهضت عاشورا، فراتاریخ شد. این مسئله از معیارهای بسیار مهم اهل بیت است که در قرآن نیز مورد تاکید قرار دارد.

    وی در تبیین معروف مدنظر امام حسین(ع)، گفت: معروف مدنظر حضرت این بود که در جامعه دینی باید نشانه های دینی و غیردینی شناخته شده باشد به نحوی که همه جامعه این نشانه ها را بشناسند. اباعبدالله دنبال توجه به نماز و عدم شرب خمر نبود بلکه روی مسئله ای اساسی دست گذاشت که همه اینها را با خود داشت. امام در راستای وظیفه امامتش توجه به نشانه های دینی و بی دینی مورد تاکید قرار داد تا مردم خودش تشخیص دهند عالِم دینی چقدر در چارچوب دین سخن می گوید و رفتار می کند به نحوی که به ضد دین تبدیل می شود یا نه.

    آیت‌الله حسینی قائم‌مقامی افزود: حضور در اعتکاف و هیات های مذهبی نشانه خوبی است برای دینداری مردم است اما فقط برانگیزنده احتمال دینی بودن جامعه است. برای قطعیت یافتن این احتمال باید معیار و موازین سنجش دینداری وجود داشته باشد. تمام سخن امام همین درک این مفهوم توسط جامعه است. مردم، مسئولان و حاکمان خطا می کنند مهم این است که این خطا به گونه ای اتفاق نیفتد که نشود آن را اصلاح کرد.

    رییس سابق مرکز اسلامی هامبورگ با بیان اینکه دو نشانه برای دینی بودن جامعه وجود دارد، گفت: نشانه هایی که فقط برانگیزنده احتمال دینی بودن جامعه است و نشانه هایی که به صورت قطعی نشان دهنده دینی بودن جامعه هستند. شناخت انسان همواره در معرض آفت خلط نشانه های احتمال برانگیز و نشانه های اطمینان بخش است که متاسفانه از کوچکترین امور تا بزرگترین مسائل زندگی بشر را تحت تاثیر خود قرار داده است.

    انتهای پیام

    همراه با شبکه خبری وعده صادق

    منبع:

       نظر مخاطبان                                  نظرشما چیست؟               در انتظار تایید:0

  • برچسب ها :
  •  

    رزرو هتل در مشهد

     

    آخرین اخبار