رزرو هتل در مشهد

 

  • تاریخ انتشار: سه شنبه ۲۷ مهر ۱۳۹۵ ساعت ۱۶:۵۸ | کد خبر : 50768
  • دردسرهای مدیریت بحران در وزارت ارشاد

    به گزارش وعده صادق روزنامه اصلاح طلب ابتکار نوشت:  تعلیق در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اگر چه شاید برای مردم و کارمندان این وزارتخانه عادی باشد اما اهالی دل‌نگران فرهنگ و هنر را رنج می‌دهد. وزارتخانه‌ای که قرار بود تنها با هدف نظارت و حمایت از برنامه‌ها و فعالیت‌های فرهنگی و هنری اداره شود، تبدیل به مکانی برای تسویه حساب‌های گروه‌ها و جناح‌های مختلف سیاسی شده است. همین فشارهای از بیرون باعث شده تا در روزهای گذشته شایعه استعفای علی جنتی، وزیر ارشاد بارها و بارها تایید و تکذیب شود و گزینه‌های جایگزین در نظر بگیرند در حالی که دولت آخرین ماه‌های خود را سپری می‌کند، سخنانی اعتراضی در این‌باره هم به گوش می‌رسد. به طور مثال یکی از نمایندگان تهران در مجلس با انتقاد از وضع پیش آمده درباره وزارت ارشاد به ایلنا گفت: پیشنهاد می‌کنم که این وزارتخانه را منحل کنند و مسئولیت آن را به نهادهایی بدهند که بیشترین بودجه را در حوزه فرهنگ دریافت می‌کنند.
    خسرو طالب‌زاده، از مدیران فرهنگی در این‌باره به «ابتکار» می‌گوید: چنین جمله‌هایی بیشتر اعتراضی است تا حاوی چنین پیشنهادی به صورت جدی. اصلا این حرف، شدنی نیست و نباید آن را جدی تلقی کرد. او در پاسخ به این سوال که وزارت ارشاد به صورت دائم درگیر فشارهایی است که از بیرون به آن وارد می‌شود و همین مساله جلوی به انجام رسیدن وظایف اصلی این نهاد را گرفته است به طوری که ثبات دائمی در مدیریت این وزارتخانه و معاونت‌های از آغاز تاسیس تاکنون گرفته شده است، توضیح می‌دهد: این حرف درست است و به این معناست که کار فرهنگ، سخت و پیچیده است، به اضافه اینکه مقوله فرهنگ بخش قابل توجهی به صدا و سیما و نهادهای آموزشی، چه رسمی و دولتی و چه غیررسمی یعنی حوزه‌ها و مراکز آموزشی غیردولتی مربوط می‌شود و بخشی هم به فعالیت‌های فرهنگی هنری مربوط می‌شود که وزارت ارشاد بخش اندکی از این فعالیت‌های اجرایی فرهنگی و هنری را بر عهده دارد. در واقع وزارت ارشاد بیشتر نقش حمایت و نظارت دارد و بخش قابل توجهی از فعالیت کارگزاران فرهنگی و هنری در بخش خصوصی انجام می‌شود یعنی نهادهایی مثل سازمان تبلیغات اسلامی، حوزه هنری و مراکز زیرمجموعه حوزه هنری که بیشترین فعالیت‌های فرهنگی و هنری را دارند و ردیف بودجه مستقل از وزارت ارشاد در مجلس دارند.
    او درباره پاسخگو نبودن و نبود نظارت بر این نهادهای فرهنگی و هنری خصوصی بیان می‌کند: این نهادها اصلا پاسخگو نیستند و کسی تا به حال پیگیر نبوده است که این سازمان‌ها با این گستره فعالیت‌هایی که دارند، چه نقش و جایگاهی در تحولات فرهنگی کشور برعهده دارند و معمولا فقط یک کارنامه روابط عمومی‌طور که مثلا چند کتاب تولید شده یا چند مراسم برگزار کرده‌اند، ارائه می‌شود و هیچ ارزیابی درباره آنها صورت نگرفته است که زمانی که این همه بودجه و منابع، چه انسانی و چه مالی صرف می‌شود چه بازخورد و نتایج فرهنگی و هنری در کشور داشته است. به گفته طالب‌زاده، اتفاقا وزارت ارشاد می‌تواند در این زمینه نقش بارزی داشته باشد و کار مطالعاتی انجام دهد و به جای این‌که بگوید، دستش بسته است، می‌تواند به دلیل جایگاهش کارکرد نهادهای مختلف فرهنگی کشور را به صورت عینی مشخص کند. این مساله هم تا حد زیادی به مدیران این وزارتخانه بستگی دارد. وزارتخانه‌های دیگر هم با چنین هجمه‌ها و فشارهایی روبه‌رو هستند، به طور مثال وزارت نفت در موضوع قراردادها مورد اتهام و تحت فشار است و با این حال چنین مسائلی مدیریت می‌شود و توانسته از زیر این فشارها با مدیریت درست خارج شود.
    او در ادامه می‌گوید: به نظرم بخش قابل توجهی از فشارهای که به وزارت ارشاد وارد می‌شود از بیرون است که مبنی درست، واقع‌بینانه و منصفانه ندارد اما به نحوه مدیریت وزیران و معاونان این وزارتخانه بستگی دارد که این فشارهای و بحران‌ها را چگونه مدیریت کنند. در واقع بسته به مدیریت در این نهاد، باید دید چه طرح و برنامه‌ای برای مقابله با بحران‌ها و حل و فصل آنها داشته است. این نویسنده در پاسخ به این مساله که نیروی متخصص در وزارت ارشاد به اندازه‌ِای که باید باشد نیست و از طرف دیگر، قدرت استخدام نیروی جدید هم ندارد، توضیح می‌دهد: بر حجم وظایفی که امروز وزارت ارشاد در حوزه نظارتی و حمایتی دارد، سال به سال و دهه به دهه اضافه می‌شود. مثلا در اوایل انقلاب تعداد کمی فیلم تولید می‌شد یا در حوزه کتاب آمار انتشار از دو یا سه هزار به ۶۰ هزار عنوان رسیده است یا در حوزه تئاتر، موسیقی و مطبوعات رشد چشم‌گیری داشته‌ایم، حالا اگر ارشاد انتظار داشته باشد که متناسب با حجم فعالیت‌ها و روند فزاینده کمّی محصولات فرهنگی، سازمان را هم گسترش بدهد، امکان‌پذیر نیست. از طرف دیگر منابع انسانی افت کرده و نیروها هم متخصص و زبده نیستند، با فرض این وضعیت منابع انسانی و رشد محصولات و کالاهای فرهنگی باید مدیریت کنند اما راه حل آن گسترش منابع انسانی نیست و باید به سمت شیوه‌های مدرن و به کارگیری فناوری‌های جدید رفت و خیلی از مسائل را واگذار کند. می‌تواند برای سیاستگذاری‌های راهبردی یا برگزاری مراسم مختلف از نیروی متخصص بیرون استفاده کند. این مساله در راستای برنامه دولت روحانی که کوچک‌سازی نهادهای تصمیم‌گیرنده سیاسی و فرهنگی بوده هم هست با این حال وزارت ارشاد در سال‌های گذشته قدم‌های جدی برای اصلاح ساختار تشکیلاتی خودش برنداشته است.
    طالب‌زاده درباره واسپاری فعالیت‌های وزارت ارشاد در این دوره می‌گوید: برخی از فعالیت‌های اجرایی در حال واسپاری است اما مثلا واسپاری نمایشگاه کتاب را محدود به مدیریت اجرایی داخلی آن کرده و نمایشگاه را به صورت کلان واگذار نکرده‌اند. ده‌ها نمایشگاه، جشنواره و مراسم هنری می‌توانست به نحوی دیگری توسط بخش خصوصی اجرا شود اما بازنگری و بررسی درباره آنها صورت نمی‌گیرد. با این حال این مدیر فرهنگی درباره عملکرد علی جنتی بیان می‌کند: اگر همان سیاست‌های دوره قبل ادامه پیدا می‌کرد تا یک سال دیگر تمامی حوزه‌های سینما، تئاتر، موسیقی و کتاب تعطیل می‌شد. باید انصاف داشته باشیم که وزارت ارشاد از یک حالت رکود و بحران فرهنگی در همه حوزه که در دولت قبل به آن دچار شده بود، بیرون آمده و در دولت دهم خون تازه‌ای در بدنه و نظام فرهنگی هنری کشور جاری شده است. اگر عملکرد آقای جنتی را نسبت به گذشته و گذر از بحران مدیریت فرهنگی در نظر بگیریم، قطعا موفق بوده اما نسبت به برنامه‌های دولت روحانی و وعده‌هایی داده بود عملکرد موفقی نداشته است. دلیل آن هم نبود طرح و برنامه ساختاری است که بتواند تحولاتی ایجاد کند با این حال چون بودجه‌های فرهنگی هم بسیار کاهش یافته و دست ارشاد از نظر منابع مالی هم بسته شده است.
    او درباره آینده وزارت ارشاد در شرایطی که اتفاق افتاده است، می‌گوید: قطعا اگر روحانی یا وزیر از مواضع، برنامه‌ها و وعده‌های انتخاباتی که اعلام کرده بودند، عقب‌نشینی کنند، پایگاه فرهنگی هنری خود را از دست می‌دهند و مهمتر اینکه وضعیت کالاها و محصولات فرهنگی بسیار بد است. به طور مثال، وضعیت تیراژ مطبوعات یا کتاب خیلی پایین آمده و در سینما هم تنها بعضی از فیلم‌ها وضعیت بهتری داشته‌اند. با این حال احتمال این‌که بحران فرهنگی شدیدتری و بدتری پیش بیاید، وجود دارد و آقای روحانی نمی‌تواند آن را کنترل کند. این مساله باعث می‌شود اعتماد اهالی و کارگزاران فرهنگی هنری را از دست بدهد که خسارت جبران‌ناپذیری خواهد بود. طالب‌زاده در پایان سخنانش اضافه می‌کند: تک تک افراد چه هنرمندان و چه اهالی فرهنگو چه آحاد جامعه در روزهای نزدیک انتخابات بین بد و بدتر یا بین خوب خیلی کم با وضعیت خیلی بد تصمیم می‌گیرند اما دولت باید کمک کند که این فضا و فعالیت‌های فرهنگی دچار مشکل نشود و جلوی بحران را تا بدتر نشده است، بگیرد. اگر آقای روحانی کمی دیگر کوتاه بیاید یا به حوزه فرهنگ و هنر کم‌اعتنایی کند، آسیب‌های ملی این مساله بسیار زیاد خواهد شد. بحران بیکاری و مالی که در میان اهالی فرهنگ و هنر ایجاد می‌شود، ابعاد مهمی دارد که گریبان همه را خواهد گرفت.

    :: عضویت در سوپر گروه حامیان آیت الله رئیسی در تلگرام :: «کلیک کنید»

  • برچسب ها :
  •    نظر مخاطبان                                  نظرشما چیست؟               در انتظار تایید:0

    آخرین اخبار