• تاریخ انتشار: چهارشنبه ۲۸ مهر ۱۳۹۵ ساعت ۰۶:۳۴ | کد خبر : 50861
  • به گزارش وعده صادق روزنامه اصلاح طلب ابتکار نوشت:  با اعلام غیر رسمی خبر استعفای سه تن از وزیران کابینه حسن روحانی به نظر می رسد انتظاری که از زمان انتخابات مجلس دهم برای ترمیم کابینه به فراخور شرایط جدید سیاسی می رفت، در شرف به بار نشستن است.
    هر چند که ماهیت این استعفاها متفاوت است و از استعفای برخی از وزیرانی که پیش از این مورد انتقاد شدید بودند نیز خبری نیست. با این حال روی سخن در این نوشته بیشتر معطوف به یکی از کلیدی ترین تغییرات در دولت تدبیر و امید است که بیش از آن که ناشی از خواست حامیان دولت برای ایجاد تغییر باشد متاثر از فشارهای جریان های محافظه کار برای برکناری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی است. بحث بر سر ماندن یا رفتن وزیری است که با وجود برخی انتقادها به عملکرد او به ویژه در زمینه برگزاری کنسرت های موسیقی، در برخی حوزه ها کارنامه درخشانی از خود به جا گذاشته است تا آنجا که بسیاری از هنرمندان، موقعیت طلایی داخلی و بین المللی سینمای ایران را مرهون تلاش ها در دوران مدیریت او می دانند.
    علی جنتی وزیر فرهنگ و ارساد اسلامی دولت روحانی در مدت سه سال و سه ماهی که سکان یکی از پراهمیت ترین وزارت خانه های کشور را داشته، زیر فشارهای سنگینی بوده است و حتی وابستگی اش به بیت یکی از روحانیون قدرتمند جمهوری اسلامی هم نتوانسته حاشیه امنی برایش ایجاد کند تا بدانجا که انتشار خبری در باره حاشیه های برگزاری کنسرتی به مناسبت سالگرد جنگ تحمیلی علیه او درد سر بزرگی به پا کرد و برخی مراجع و روحانیون قم را به موضع گیری صریح علیه سیاست های این وزارت خانه کشاند. در تابستان امسال هم لغو برگزاری کنسرتی در شهر سبزوار خراسان رضوی واکنش های مشابهی داشت تا آنجا که جنتی زیر بار این فشارها اعلام کرد که کنسرت موسیقی در شهر مشهد برگزار نخواهد شد. این عقب نشینی وزیر ارشاد با انتقاد مجامع هنری و سیاسی مواجه شد و حتی حسن ورحانی را واداشت تا به صراحت از کوتاه آمدن وزیر خود در برابر منتقدان قدرتمندش انتقاد کند.
    وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از ابتدای تشکیل آن در جمهوری اسلامی یکی از وزارت خانه هایی بوده که بیشترین حساسیت ها و واکنش ها نسبت به سیاست گذاری و تصمیم سازی های آن صورت گرفته است. برخی از شخصیت های سیاسی کلیدی کشور تا کنون از این وزارت خانه یا به سمت های بالاتر راه یافته و یا به انزوای سیاسی درافتاده اند. وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی دهه ۶۰ جمهوری اسلامی پس از انتقادهای فراوان در سال ۷۱ استعفا داد و البته در سال ۷۶ رئیس جمهور شد و جانشین او سپس سر از صدا و سیما و شورای عالی امنیت ملی و ریاست مجالس نهم و یازدهم درآورد. اما بیشترین شباهت علی جنتی با اولین وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت اصلاحات است که زمانی در جلسه رای اعتماد به خود در مجلس گفته بود که می خواهد این وزارت خانه را به زینت کابینه تبدیل کند تا نام فرهنگ برازنده آن باشد.
    البته عطاءالله مهاجرانی سیاستمداری بیشتر با صبغه فرهنگی بود که شناخت عمیقی از ساختار فرهنگی و ارتباط گسترده ای با جامعه هنری کشور داشت. او با زبان آوری و شیوایی سخن توانست یک بار هم از تله استیضاح مجلس پنجم بگریزد ولی چند ماه بعد به دلیل فشارهای سنگین ناگزیر به استعفا شد. در آن سال ها بیشترین انتقادها به وزیر به خاطر عملکرد او در حوزه مطبوعات بود و حتی برکناری مرحوم احمد بورقانی معاون مطبوعاتی وزارت ارشاد هم نتوانست ازانتقادهای محافظه کاران بکاهد. علی جنتی هم گرچه بیشترین سوابق را در دو حوزه سیاست داخلی(به عنوان استاندار و معاون وزیر کشور) و سیاست خارجی(سفارت ایران در کویت و سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی) داشته ولی در سه سالی که تصدی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را عهده دار بود توانست به خوبی از عهده مدیریت محافل نامتجانس هنری و روشنفکری برآید و رضایت نسبی جامعه هنری را کسب کند. اما گویی جلب رضایت این طیف مشکل پسند ناکافی بلکه خود موجد مشکلات بیشتری برای جنتی بود.
    گذشته از این تفاوت ها جنتی و مهاجرانی وجوه اشتراکی نیز دارند که قرار داشتن هر دو در حلقه ارادتمندان آیت الله هاشمی رفسنجانی مهم ترین آن هاست. مهاجرانی یکی از نزدیکان فکری و تشکیلاتی و از جناح چپ حامیان هاشمی رفسنجانی یعنی حزب کارگزاران سازندگی بود که برخی از دیگر نزدیکان هاشمی از جمله فایزه هاشمی در آن عضویت داشتند. علی جنتی نیز از جناح راست حامیان رئیس کنونی مجمع تشخیص مصلحت نظام و عضو حزب اعتدال و توسعه است که دختر دیگر هاشمی یعنی فاطمه در آن عضویت دارد. ولی قرار داشتن در دو جناح چپ و راست حامیان هاشمی رفسنجانی بیش از آن که مبین تفاوت فکری دو وزیر سابق باشد هم امتداد بودن این دو را می رساند به طوری که می توان گفت حساسیت هایی که امروزه در محافل محافظه کار نسبت به عملکرد جنتی در حوزه موسیقی می شود یادآور همان حساسیت هایی است که زمانی مهاجرانی را هدف انتقاد چهره های محافظه کار وقت همچون مرحوم موحدی ساوجی و علی اکبر حسینی ساخته بود. مهاجرانی اگر چه توانست از پس تلاشها برای استیضاحش در مجلس پنجم برآید ولی در زمانی که مجلسی همسو با دولت اصلاحات شکل گرفت ناگزیر از وزارت کناره گیری کرد و علی جنتی هم با این که از دامگه انتقادها و کارت زردهای مجلس نهم به سلامت گریخت ولی مانند سلفش نتوانست یک دوره وزارت را پشت سر بگذارد تا هر دو وزیر پس از سه سال ردای وزارت را به کناری وانهند و جانشینشان از معاونت فرهنگی وزارت ارشاد سکان هدایت ساختمان مشرف به بهارستان و بهارستان نشینان را به دست بگیرد. مدیریت احمد مسجد جامعی در باقیمانده دوران اصلاحات استمرار یافت اما پرسشی که امروزه به میان می آید این است که آیا جانشین جنتی فقط چند ماه باقیمانده از دولت یازدهم وزیر است. پاسخ این پرسش پس از روشن شدن انتخابات سال ۹۶ معنی پیدا می کند؛ آیا روحانی می تواند با همه موانعی که سر راهش قرار دارد ریاستش را تا ۱۴۰۰ تداوم بخشد؟

       نظر مخاطبان                                  نظرشما چیست؟               در انتظار تایید:0

  • برچسب ها :
  •  

    رزرو هتل در مشهد

     

    آخرین اخبار