کد خبر : 9205
تاریخ انتشار : شنبه ۱۷ بهمن ۱۳۹۴ - ۰:۴۶
167 مشترک

هرزگی و بی بند و باری در «هفت ماهگی» ?

«هفت ماهگی» روایت جامعه‌ای است که مردان به دنبال هوسی جدیدند و زنان به دنبال آغوشی تازه، نه علاقه‌ای در کار است و نه زندگی‌ای

به گزارش وعده صادق امسال نیز مانند سال های گذشته جشنواره فیلم فجر پر بود از حواشیح و البته در گاهی اوقات التهاب! جلسات پرسش و پاسخ نیز به قوت خود ادامه دارد

از نکات جالب این جشنواره اظهارات عجیب و غریب وزیر محترم ارشاد در خصوص بازیگری معلوم الحال بود

جنتی  تمام قد به دفاع از او پرداخت!

اما این جشنواره دستاوردهای سخیف دیگری نیز داشت

فیلم هفت ماهگی!

در همین رابطه رجا در تحلیلی نوشت: انگار این مردان هوسبازِ چشم‌چران و زنان بدکاره‌ی هرجایی نمی‌خواهند دست از سر سینمای ایران بردارند. معلوم نیست این جماعت اهل هنر در کدام هوا تنفس می‌کنند که «خیانت» دست از سرشان برنمی‌دارد.

«هفت‌ماهگی» هم در همین اتمسفر زیست می‌کند. اتمسفری مملو از نگاه‌های هوس‌باز و در حسرت. آنقدر جهان فیلم تاریک است که تحمل آن تا پایان که کورسوی امیدی نمایان شود سخت است. امیدی که شاید اگر فشار رسانه‌ای و شعار دولت نبود این چند دقیقه آخر فیلم هم با همان تلخ کامی تمام فیلم تمام می‌شد تا جز سیاهی چیزی به خورد مخاطب داده نشود.
«هفت ماهگی» روایت جامعه‌ای است که مردان به دنبال هوسی جدیدند و زنان به دنبال آغوشی تازه، نه علاقه‌ای در کار است و نه زندگی‌ای. تنها شک و خیانت است که زندگی را به پیش که نه، پس می‌زند، زندگی که فقط از دستی به دست دیگر می‌رود و چیزی برای دلبستن ندارد.
مسئله‌ی مهم اما این است که فیلم هاتف علیمردانی همان سازی را کوک می‌کند که خودش ادعای نقدش را دارد؛ هرزگی و بی بند و باری. مگر می‌شود ۸۵ دقیقه از کثیفی صحبت کرد و در پنج دقیقه آخر همه چیز به خوشی برسد؟ مگر می‌شود مخاطب را تا خرخره در سیاهی غرق کرد و فقط در لحظه‌ای او را نجات داد؟ سینما قانون خود را دارد، برگ برنده با آن است که ۸۵ دقیقه بی‌هیچ ایرادی و به زیبایی بر پرده نشسته است، نه فقط آنکه در پایان‌بندی به نمایش کشیده شده است. که اگر اصل آن نتیجه‌گیری اخلاقی انتهای ماجرا بود خیلی از فیلم‌های هالیوودی از فیلم‌های ایرانی برای اکران مناسب‌ترند و همین فیلم‌فارسی‌های مبتذل پیش از انقلاب از بسیاری از آثار فعلی اخلاقی‌تر. اما مسئله‌ای که به آن توجه نمی‌شود این است که نمی‌شود با نشان دادن زشتی باعث افزایش زیبایی شد، حتی اگر شما آن زشتی را نقد کنید. این نشان دادن زیبایی است که باعث رشد می‌شود.
اما اگر کمی از حرف و جهان فیلم هم فاصله بگیریم با اثری شلخته و مبتنی بر حادثه و اتفاق‌های خارج از جهان فیلم روبرو هستیم, اثری که نه‌تنها در روایت داستان هیچ ظرافتی به خرج نداده است، بلکه در بازی‌ها نیز به همان شلختگی و گل‌درشتی سعی می کند ضعف‌های فیلم را بپوشاند، که نه تنها کمکی به آن نکرده بلکه خود نیز به ضعف‌های فیلم اضافه شده است.
در کل آخرین اثر هاتف علیمردانی نه حرف درست و حسابی برای گفتن دارد و نه ساختار قابل تحملی که فیلم را پیش ببرد. فیلمی بی‌ساختار و کثیف که فقط ادای مصلح بودن را درآورده است.

برچسب ها :

ناموجود
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

آخرین اخبار

تابناك وب تابناك وب تابناك وب تابناك وب تابناك وب تابناك وب